Μήνυμα Διευθυντή

Είναι γεγονός ότι, πολλές φορές, η ζωή μας κυλάει χωρίς επιλογές, με λάθος ή χωρίς προτεραιότητες, καθώς αφηνόμαστε στην καθημερινότητα και στο πνεύμα του κόσμου που επικρατεί γύρω μας.

Ξεχνάμε έτσι ότι, σαν άνθρωποι, είμαστε πνευματικά όντα, και στην επιβίωσή μας παίζει ρόλο και η πνευματική μας ζωή.

Ρωτάω, λοιπόν, τον εαυτό μου: «Πως πάει η πνευματική σου ζωή;»

Συνήθιζα να απαντάω σε αυτή την ερώτηση,  ρίχνοντας μια ματιά στο επίπεδο των προσωπικών μου πνευματικών δραστηριοτήτων: «Πηγαίνω στην εκκλησία; Κάνω την προσευχή μου ή, διαβάζω κάτι πνευματικό αρκετά συχνά;” Το πρόβλημα είναι ότι με αυτό το μέτρο, οι «Φαρισαίοι» είναι οι παντοτινοί νικητές. Αυτό το είδος των ανθρώπων, μπορεί να είναι πολύ πειθαρχημένοι σε τέτοια θέματα, αλλά παραμένουν περήφανοι για τον εαυτό τους και απαξιωτικοί για τους άλλους. Πώς, λοιπόν, μπορώ να “μετρήσω” την πνευματική μου ζωή, χωρίς να επιτρέψω στον «Φαρισαίο» μέσα μου να βγει νικητής;

Κάποιος σοφός είπε τα εξής: “Κάνω στον εαυτό μου τις εξής ερωτήσεις”:

  • Αποθαρρύνομαι άραγε πιο εύκολα αυτές τις μέρες;
  • Εκνευρίζομαι άραγε πιο εύκολα αυτές τις μέρες;

Στο κέντρο μιας ψυχής που αναπτύσσεται και ανθίζει πνευματικά, βρίσκεται η αγάπη του Θεού και η ειρήνη του Θεού.

Αν η ειρήνη αυξάνεται μέσα μου, τότε δεν αποθαρρύνομαι εύκολα.

Αν η αγάπη αυξάνεται μέσα μου, τότε δύσκολα εκνευρίζομαι.

Ένα πολύ απλό και εύστοχο διαγνωστικό εργαλείο για να μετρώ την υγεία της ψυχής μου.

Πώς θα απαντούσες άραγε στα δύο αυτά ερωτήματα;

Αγαπητοί, γύρω μας συμβαίνουν πολλά και, σίγουρα, θέλουμε έναν καλύτερο κόσμο από αυτόν που βλέπουμε. Τελικά όμως, ίσως, θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι ο κόσμος γύρω μας μπορεί να αλλάξει, μόνο όταν αλλάξουμε πρώτοι εμείς.

Δεχτείτε, λοιπόν, αυτήν την επιστολή σαν μια ανοιχτή πρόσκληση να συσπειρωθείτε μαζί μας για να αλλάξουμε τον κόσμο γύρω μας, αλλά ταυτόχρονα και σαν πρόκληση να αλλάξουμε πρώτα τον εαυτό μας.

Για την Agape – Αγάπη

Μανώλης Τουφεξής